شهادت امام حسن عسکری (ع)
مدح و شهادت
ریشه دارد مهرت از روز ازل در جان ما
جان ما از آن تو، عشق تو هم از آن ما
کار و بار شاعران با لطف تو رونق گرفت
نام زیبای تو حُسن مطلع دیوان ما
نور چشمان تو تدوین کتاب الله کرد
آیه آیه سوره سوره زینت قرآن ما
خط به خط روزی سه وعده بوسه بارانت کنیم
نور و قدر و کوثر و یاسین و الرحمان ما
از خودت تنها خودت را در دوعالم خواستیم
دردمندیم و نگاه رحمتت درمان ما
منفعت یعنی همین که سائل این خانهایم
از کرامتهای تو پر میشود دامان ما
ارتباط مستقیمی دارد این زانو زدن
روی فرش روضه با تقویت ایمان ما
مینویسد نام زیبای تو را بر سینهها
در میان دستههای سینهزن دستان ما
سجده بر خاک حرم کردیم و نورانی شدیم
صحن روشن گشته از پیشانی تابان ما
مادرت بین قنوت خود دعامان میکند
حضرت زهرای مرضیهست پشتیبان ما
قیمتش بالاست اشکی که برایت جمع شد
بیش از اینها هم میارزد لؤلؤ و مرجان ما
جای ارباب مصیبت؛ جای مهدی خالی است
در میان روضههای خیمةالاحزان ما
یک دل سیری نشد آبی بنوشی عاقبت
کربلایی شد دل و اندوه شد مهمان ما
رو به قبله ذکر یا جدّاه گفتی زیر لب
روضههایت ابتدای حزن بی پایان ما