گوشه ای از بیانات مقام ولایت حضرت آیة الله العظمی شهید خامنه ای
در دیدار با مداحان اهلبیت(ع) به مناسبت
میلاد حضرت فاطمهى زهرا(س) 1386/04/14
ما در قدیم از زبان موسیقی دان هاى معروف شنیده بودیم كه می گفتند موسیقى اصیل ایرانى را نوحهخوان و شبیهخوان ها حفظ كردهاند؛ موافقخوان، مخالفخوان، علىاكبرخوان، قاسمخوان. هر كدام یك دستگاهى را به این ها می دادند كه باید در آن دستگاه بخوانند. این موجب شد كه موسیقى نانوشتهى ایرانى – كه نه نُت داشت، نه نوشته داشت و نه چیز دیگرى داشت – بتواند برسد به دست كسانى كه این ها را با نُت و شیوههاى جدید بتوانند ثبت و ضبط كنند.
حالا جوان امروز، چه خوانندهى رادیو و تلویزیون – كه متأسفانه آنجا از این جهت وضع خوبى هم ندارد – چه خوانندهى جلسهى مداحى، ناگهان بیاید آهنگ هاى اروپائى را – آن هم به شكل غلط و نابلد بنا كند خواندن؛ سبك هائى كه فرض كنید حالا فلان خوانندهى غربى یا مقلد عربِ آن غربى یك وقتى خوانده، ما این را از او یاد بگیریم و بنا كنیم خواندن…! كه قبل از انقلاب هم متأسفانه همین كارها را كردند. موسیقى اصیل ایرانى را كه می توانست نوع حلال هم داشته باشد – البته همان موسیقى اصیل، یك نوعش هم حرام است؛ فرقى بین ایرانى و غیر ایرانى نیست – همان را هم ضایع كردند. البته بعد از انقلاب بهتر شد؛ اما حالا مثلاً مداح یا خوانندهى ما بیاید در رادیو و تلویزیون به تقلید – آن هم غلط – آهنگ غربى یا آهنگ مجالس لهو را در مجلس ایمان و در مجلس معنویت تكرار كند، این درست نیست؛ این غلط است. نوآورى، درست؛ اما نه اینجور. این مربوط به آهنگ است. البته صداى خوب را میتوان با آهنگ بد خراب كرد؛ صداى متوسط را می توان با آهنگ خوب آرایش داد. خود آهنگ یك مسئله است.